Merhaba Yaşamak

Boynu bükük kelimeler duruyordu dilimin ucunda

Uçurumdan önceki son adım

Çölün ortasında son yudum

Atılacak son kurşuncasına

Susuyordum...

Bir martı haykırıyordu çığlık çığlık

sessizliği yırtarak...

Karşımdasın yine daha dün gibi

Gözlerin yorgun, özlemin aşikar

Öylece susuyordun...

Bir elinde İstanbul, bir elinde yaşamak

Terkettiğince gittim senden

Ellerimi bıraktığın kadar üşüdüm

Saçlarımda dolaşan ellerinin yerine hasreti koydum

Gün saydım vuslata sensizliğin soğuk zindanlarında

Ey kar, bensiz yağma demiştim İstanbul'a

Beyaz gelinliğini giymeden tepeler

Geleceğim sana...

Elllerimde çiçekler

İçimde umutlarla.

İşte geldim...

Yüreğimde ipini koparmış uçurtmalar

Salınıyor sevgilinin gökyüzü gözlerinde...

İlk kartanesi düşüyor saçlarıma

Hoşgeldin hoşgeldin dercesine...

Hani...Hani insan kavuşunca ayrılacağını bile bile

Ayakları yerde bir sevinç yaşar ya

Hani...Hani her kavuşma bir sonraki ayrılığa mayadır ya

Yüreğin şaşkın bir bulut gibi

Nereye yağacağını bilemez ya...

Yüreğimde bahar esintileri

Yüreğimde tomur tomur umutlar

İçimde sellukalar salkım saçak

Ah işte bak şahbaz papatya

Takvimde şaka gibi bir Şubat.

Merhaba İstanbul,

Merhaba kartanecikleri, merhaba bahar

Merhaba tüm özlediklerim, merhaba sevdiceğim

Merhaba yaşamak.