Meşgul Kafam

Hiçbir doğru güzel değil

Yanlış olanda demlenmişim

Hep meşgul kafam

Düşüncelere kilitli

Düşüncelerimdi kilitli

Övünmek için mi dövüyordu

dağları rüzgar

Aklım kesmez

Kopan sadece zerre kayadan

Yıkılmamış hiç dağ

İlk mi olurdu?

Yoksa vesvese kuruntu mu?

Rüzgârdı bu kayayı okşayan

Öyle hissedilen

Dönüşsen tuz çöllerine

Önemi var mı yok olmanın

Tek bir canlı

Akrepte olsa da bu

Körün körüne sarılınmaz mı?

Ya nedir yaşlananlar

Ne idealler sıralanmış

Onursuzda olsa ve amaçlar

İstenendi bu

Değilmiydi...

Geçen senelerde aşılan dağlar

Kâh zirvede

Kâh mahkûmda

Okyanus ortasında ise

Ne umut kalırdı ne düş

Ve her seferinde tekrar

Ve yine aynı şarkının nakaratı

Hortlamadı mı gün batımından

Her öldüğünde dirildin

Ama hep sürünmedin mi?

Şimdi ayaklanmak

Koşmak varken steplerde

Uçmak varken zirveden ovalara

Korkmak niye ulan

Yeter değil mi artık

Cesaret kendiliğinden doğmuş

Batarda ya bir daha çıkmazsa

Sürünene ölmek koyar mı?

Vaat edilen dirilişken

Ve serin şelaleyken

Dağ gölüyken

Ölmek bu ne tuhaf

Gel de çık işin içinden

Gayrı istesen de istemesen de

Buhulu ağaca varıp

Büyülü yolu geçicem

Görmediğim o yere...

Ya o şelaleden düşücem

Ya da serinliğinde

Hep aynı çayı demleyecem