Meslek Lisesi

Ne anılarımız, ne maceralarımız olmuştu

Üç yılın içine ne sevgiler,ne mutluluklar,

Ne hüzünler,ne ayrılıklar, sığdırmıştık

Nede olsa meslek liseliydik

Meslek liseli olmak ayrıcalıktı

Mobilyacı olmak başka bir ayrıcalık

İki buçuk gün atölyede çalışırdık

Diğer günler teorik dersler

Başımızın belası matematik, fizik, vs.

Bir sınıfımız vardı tam kafadar

Hepsi başlı başına bir cevherdi

Peltek konuşan matrak Hayrimiz

Aşık Birolumuz, şişman Ramazanımız

Kibarcık Ahmedimiz, sporcu Bahattinimiz

Sarı Tolgamız, kısa Mehmedimiz

Sınıfımızın maskotu Cemalımız bile vardı

Maskot olmak için tipi yetiyordu

Konuşması,zekası ve gülüşü de cabasıydı

Ben sınıfın sessiz öğrencilerindendim

En zevkli günlerimiz atölyede geçerdi

Derse geç kalanlar

Talaşhaneden dalardı içeri

Çünkü dış kapı kapanırdı.

Bir de Osman Hocamız vardı

Az mı emeği geçti bize, az mı sopa attı

Az mı topumuzu patlattı

Her paydosta inadına gider yeniden alırdık

Paraları ben toplardım, yirmi beş bin lira

Maça dalınca paydos uzardı tabi ki

Birde bakardık ki Osman Hoca !

Önce topu patladır, sonra kısa bir nasihat

Ardından küçük bir sopa faslı

Yinede kıyamazdı bize

Çok babacan bir adamdı.

İki teknisyenimiz, iki bölüm hocamız vardı,

Makineler çalışınca birer ikişer,

Suntalar kesilir, masifler biçilir

Makine sesinden hiçbir şey duyulmazdı

Bolca toz yutardık paydosa kadar

Kış günleri vernikle tutuştururduk

Kocaman döküm sobayı

Akşam en son çıkan kişi

Çaktırmadan kapıyı ıslatırdı

Ertesi gün kapı donar

Ders bir saat geç başlardı

Çokça sigorta attırır arıza arardık,

Şerit testereyi kırardık sık sık

İş önlüklerimize rütbeler karikatürler çizerdik

Benim sıfır dokuz keçeli kalemimle.

Pazartesi sabahları dizilir,

İstiklal Marşımızı okurduk.

Ve on beş dakika müdür beyi dinlerdik

Marşa geç kalanlar,

Okulun bahçesini temizlerdi.

İsmini duyunca hazır ola geçtiğimizde

Arkadaş gibi olduğumuz da hocamızda vardı,

Biraz külhan beydik, haylazdık ama

Nede olsa biz MESLEK LİSELİYDİK...