Mevsim Dışı Şiir

Gecelerimde tek siz kaldınız

Beyazı ağlayan gülün goncasından

Meme uçlarınızdan kopan fırtınalar getirdiniz

Yeşil sürgünlerinde hazan yapraklarının

Ve kadınca kapanırken gözleriniz

Bir ölümü ötelediniz / kanımı güncellediniz

Çekinip gözlerinizden

Gamzenize kurduğum sofralarda

Kirpiklerinizin kalabalığı

Yitik yıllarda kalan esmer ten yırtığı

Ve evlat edindiğiniz hüzün

Ben / üşüyen yanıydım yüzünüzün

Siz

’ Ay görmüş geceden / kireç tutmuş yıldız

Kurumuş heceden / su yutmuş şiir..** ’ çıkarırken

Ben

Çalıp tüm kapıları / olmadığınız her evi yaktım

Yıldız annesi gözlerinizde

Issız parklarda sizi ağladım

Kandan ağırdı hava

(Yalnızlığın sulusepken sokaklarında

dünü yendim / sıra yarında)

Vurun var saydığınız her yerimden

Çünkü siz

Mevsim dışı bir şiirsiniz..