Mevsim Gramofonu

Özlemedin mi şimdi

Ağaçlar son kokusunu veriyor sonbahara doğru

Eylül vakti geliyor

Eylül acının doğuşu

Eylül sol yanıma (son yanıma) yazılı şarkı...

Şiir...

Ve tüm cümlecikler...

Irgat bir 17 Eylül sabahında geldim işte

Bir kaç çapa yapmaya, dünyanın tam çekirdeğine

Sıcaklar göç etmişti bi vakit...

Ayaklarımda sarı takvimler dökülüyor

Yollar yorgun

Ağırlığını taşımış güneşin, bitmiyor iltihaplı geceler...

Sarınma vakti, ağaç kabuklarına

Yeni bir kış uykusu kapıda

Renkler bile yedinci rüyasında...

Yağmur kirli yağıyor, yağıyor kürkümün üstüne

Beslenmeli gözeneklerim...

Kış ölümle biten bir zatürre, sağ çıkmak gerek...

İlerisinde bekleyen pırıltılı güllerin sevişgenliği,

Bahar soyunmak ister altın kumların taneciklerine...

Serin göl suyu iyi gelir tortulaşmış kışa

Ve döngü sürdürmek ister şarkıyı,

Dünyanın sekizinci harikası bu mevsim gramofonu

Yeni işlenmiş bir vals çalmakta şimdi

Güneşe şükranlarını sunarken, ettiği dansla...

Bu kadar şey yaşanır

Yaşanır gider de

Bir tek aşka çare bulunmaz

Bir de ayrılığa...

Ölüm bile

Karışmak değil midir

Yeni doğan ağacın dallarına ...

E F T E L Y A...

(Akdeniz’i cebinde taşıyan kız...)