Mevsimler Love Story'u Çalıyordu

Su döv/erdi yer/yüzünün kıraçlarını

Dar bir geçitti ona giden yolum

Bilge bakışlarına kapılırdı ruhum

Kadın/dı, kendini geceye sun/ardı.

Y/el okşardı teninin topraklarını

Gözlerinin gölgesine gün vururdu

Aydınlık bir sab/ah/ça aksederdi

Yanılsamalı özlemlerle bakardı.

Boyutları aşıp da gelmişti o aşka

Mevsimler Love Story'u çalıyordu

Ağaçlar saygıya eğilirdi bakışlarına

Yüreğinin çırpınışlarıyla eser geçerdi.

İsimsiz şiirlerde soylu huzurlar arardı

Silerdi yanaklarına düşen yaşları o anda

Tüketilmiş umutların coşkularını saklardı

Gün yangını gözlerinden takvimler düşerdi.