Mevsimlerden Sensizlik

bir duvara yasladım sırtımı

ve gözlerim boşlukta asılı

ağzım sonbahar üflüyor

gözlerim ilkbahar yağıyorken yokluğuna

diyorsun ki bana

kahır kokuyor ellerin

üzünç bakıyor gözlerin

sen benim ellerimin gözlerimden

gözlerimin ellerimden çektiğini

bilir misin sevgilim

düşündüm de bir an

sahi

sen hangi baharsın

baharsızlığıma

her gün biraz daha susuyorum ölüme

ve sen

bu da geçecek canımın içi diyorsun

geçen tek şey zaman ihanetler içinde

bir türlü anlamıyorsun

sen sadece ninniler söylüyorsun

yaz'ım uyuyor içimde

oysa kış'ım büyüyor görmüyorsun...

23.10.2012