Mey Ile Yıkanır Kirlenen Aşklar

kurumadan göz yaşın

kalın bir misinanın ucuna iliştiriver aşkı

salla bogaza galata'dan

yıka göz yaşlarımı debisinde

bogazdan düşen soguk karadeniz sularının.

çek bir elveda...

iki minare arasından batan güneşe

bir kadeh doldur meyden o an

işte ufuk işte sen, kıpkızıl ikinizde

şişe olmaz saki ,

şişeden olmaz

kavından en büyük fıçıyı koy yanıbaşımıza

terledikçe , daraldıkça ,ağladıkça

batır fıçıya...

mey ile yıkanır kirlenen aşklar

gece yarısını az geçe

satlık tenlerin istilası başladıgında

göz bebeklerimizden puslu yar hayalleri silinmek üzreyken

kırışmış sesiyle eski kaşar kontramatris

modası geçmiş fön makinesi edasıyla perdahlasın yanlızlıklarımızı

sen...

kov bizi bizden