Mezarımda Bile Seni Beklerim

Sen bir yavru ceylan gezersin dağda

Ben peşine düşmüş bir zalim avcı

Bensiz yaşadığın her an her çağda

Sen sevdadan sanık ben deli savcı

Seni mahkum eder hapse yollarım

Tükenir umudun kesilir sesin

Senden önce seni sarar kollarım

Su diye içtiğim ılık nefesin

Kimsesiz kaldığın kış geceleri

Derin uykulara daldığın zaman

Dilimden dökülen aşk heceleri

Başımdan eksilmez bir kara duman

Aramıza girse koca bir nehir

Atarım ruhumu sel sularına

Yıllarca sevdaya etsen de kahır

Hesapsız ölürüm arzularına

Bir ömür ebedi yaşarım sende

Boşa gitmez olur zor emeklerim

Sevgime toprağı rakip etsen de

Mezarımda bile seni beklerim

Ozanca/İzmir