Milyonlarca İnsan

belliki sınırlar koymuş yaşam bilinmezlik hazinesinde

sicili kara kalemler yüzü suyu hürmetine söker şafaklar

heybetli aydınlıklar basar kucağını korkuların

boğazına düğümlenen yutkunamazlıklar

sorgulanan gözbebeklerinde/

bir örümcek yuvasını kurar

milyonlarca insan.........

peçesini takmış ölüm yine sebepsiz bahanelere

avurtlarında yükünü hazmedememiş bir ayak kokusu

terli ..terli demlenmemiş dillerinde acemi sözcükler

hesapsızca ,umarsızca, korkusuzca güya

sessizliğin geveze çığlıkları yansır dağların kulaklarında

yükseklerde bir yerlerde/

bir kartal yuvasını kurar

milyonlarca insan...............

ıssız sessiz ,tatsız tuzsuz, cansız suların derinliğinde

toprağa saplanmşı hazin bir kılıç keskinliği gökyüzünün maviliği

sırtı-göğsü belli değil kanatlarının, kara melekler ağlarmı

fırıl fırıl dönen başında sırmalı aurası, yanaklarında gözyaşı

titreyen dudakların bozbulanık hatları kayaların kuytuları

karanlığın ruhunda bir ateşte/

pervaneler kanat çırpar

milyonlarca insan

perişan

rolünü oynar ..........