Mimoza Kokuları

Deniz gözlü,esire bir kadın

Kız kulesinin

Yosun tutmuş, penceresinden

Dalgalı denize bakarak ağlıyor

Gözyaşları,renkli kelebek olup

Mimozaların üzerine konuyor

Uzaklarda...

Kimsesizler çocuk yuvasının

Ayrılık rüzgarları esen,bahçesinde...

İncir ağacının,serin gölgesinde

Umman gözlü

Sarışın,bir kız çocuğu

Solmuş,mimozaların kokusunu

Umutsuzca İçine,içine çekiyor

Doymuyor...

Bir daha,bir daha,...

Olmuyor...

Son nefesi ciğerinde saklıyor

Mimozanın üzerine konan

Mor kelebeğin kanadına;

Yüreğinde yanan özlemi,

Vişne çürüğü dudaklarıyla,

ıslık çalar gibi üflüyor

Kız kulesinde ki esireye

O deniz gözlü kadına,

Hasret kokusunu gönderiyor.

Cengiz Damar