-mış Gibi

Göz kapaklarım direnirken uyku denen merede ,

ben bir ölüye uyanacaktım.

Benim amcam öldü.

Söylüyorum insanlara ,

rahat ,

lakayıt ,

sıradan ,

-mış

gibi.

Sanki ;

dün bize geldi

der

-miş

gibi.

Acıya öyle bir alışıyor ki beden

ölümü öyle bir sıradanlaştırıyor ki ruh

anlatıyor insan

sadece anlatıyor.

Benim arkadaşım öldü.

Gözümün önünde bir bebek.

Sonra ananem öldü.

Bir de babannem.

Bir sevgilim.

Kendim.

Yürüyen cesetler çoğalırken dünyada ,

ölenlere üzülmüyorum ben ,

aciyorum ,

biraz kendime

biraz size.