Mısaraları Olmayan Şiir

Güneşe hasret sabahlarda

Gözlerinde tekrar tekrar doğmak için

Yıldızları kirpiklerine taktım

Düşlere serdim seni!

Nazlı nazlı eserken

Duyguların rüzgarı

Gözlerinin yeşilinde dinledim

Ormanın türküsünü

Bir ben oldu

Bir sen oldu kar tanesi!..

İşittikçe kardelenin kalbini

Yalçın dağlara yolları sardım

Ben de onculayın

Toprağı yardım!

Boş sokaklar gibi inledi odam

Asık suratlı günlerim

Çiçeksiz dallarda gam

Yeşertir hüzünlerim!

Gerçeğin aynasında

Yıldızların yalanı

Mısraları olmayan bir şiirim artık

Gerçegin ta kendisi azrail kolunda giden

Gülümseyen kalbim hangi sevmelerde kaldı?

Hadi süzülün gözyaşlarım

Özlem zincirlerini kilitlerken kader

Sırlarıma ortak yatagıma sarılan mavi siyahta

Güneşi doğuran karanlıklara!...