Misi...

misi yalnız...

o kadar kişinin içinde tek kalmış

o kadar kişinin içinde yalnızlığı yaşıyormuş yüreği

yalnız kuruyormuş hayallerini

.....

misi ağlıyor,

durmuyor gözyaşları

sağnak yağan yağmurlar gibi

hayat o kadar üstüne geliyor ki

ağlamakta buluyor çareyi

belkide gözyaşlarıyla döküyor içindeki nefreti

.....

misi sevemiyor

hiçbirşeyden korkmuyor ama sevmekten korkuyor

fazla geliyor sevgisi

fazla seviyor herkesi

sevdiklerinden yiyor belkide darbeyi

......

misi ölmek istiyor

unutamıyor yaşadıklarını ,yediği darbeleri

kendine yakıştıramıyor pes etmeyi

ama pes etti

o ölmeyi seçti

hayat ona göre dikenlerin ve güllerin bi arada olduğu bir yol

o şimdi bırakıyor yürümeyi

belkide hiçbişeyi bu kadar istemedi

gönülden istiyor ölmeyi

tıpkı benim gibi