Mısra Mısra
Mehtaba kürek çekiyorum...
Usul usul bütün bir okyanus boğuluyor su sesiyle
Olacak bu ya aya yürüyorum bütün karanlığımla
Beni kabul eder mi bilmem ama
Bir taraftan da su alıyor yüreğim
Batıyorum galiba...
Islanıyorum, asırlar parça parça gömülürken karanlığa
Nasıl karanlık, hem nasıl örtüyor günleri
Bütün bir mehtap sararıyor gün gibi
Doluyor okyanus damarlarım boşalıyor
Parça parça kan kusuyor yakamoz
Kendimi ay ışığına gömüyorum.
Sızlanıyorum, farkındayım da...Ah etmem bu gece
Öyle ki biriksin gamım, kasvetim şafak sökmeden
Bir kürek hışırtısında doygundur badem
En iyisi mi çaresiz güvercin gibi akarım gökyüzüne
Kabul eder mi etmez de gider mi bilmem
Tüm her şeye kafa tutup aya kürek çekiyorum.
Ruhum ne kadar kalırsa karanlıkta o kadar iyidir
Aydınlığa ulaştığında kıymetini o kadar iyi bilir
Tek bir şey var ki mehtap salınır bu gece
Bir derde bin hece...
Mısra mısra çizer seni sayfalara
Mısralar farkına varır kan kusunca
Aşıklar salınır bu gece, mehtap boğaz içinde
Sarıyor dört yanı ayrılık üç hece
Derdim sor, sor bilmece
Gökyüzünde adımlar atıp emekliyorum yüreğine
Sen anlamasın saatin tik taklarından
Ben bilirim mehtabın ışığından saatin kaç olduğunu.
Maziye kavuşur yüreğim, biter umutlar
Unuturum bir kaşık suda gözlerinin rengini
Gelen bir sabah unutturur okyanus sesini
Tek söz tek kalemde avuturum kendimi
Gidenler bilmez, anlarım halimden.
Irmağın gidişatından bellidir kaderim
Ne taraftan vurursa rüzgar oraya kürek çekerim
Görenler bilirler mehtabın rengini
Ondan gayri ne varsa bende gizlidir
Ay ışığında yaşamak nedir bilirim...
Duyan varsa şayet kendimi mehtaba gömerim.
Sayfa sayfa, kalem kalem tükenir mısralar
Mısra mısra yazarım mehtabın rengini
Öyle ki hissedersin okyanus sesini
Ruhumu kolundan tutar, tutar da gömerim karanlığa
Bir kaşık suda boğulan bir yudum sevgiyim
Rast gelirim bir nefes güvercine
Nefesimle göbek bağım gömülür okyanus dibine
Sana karşı bağlılığım mehtabın yüzünde.
Kimse görmez ama sana kürek çekerim
Bilirsin, uzun sürmez hasretim.
Yolların uzadığı kadar her hece sana gelirim
Ay ışığı, mehtabın rengi dolar gözlerime
Kalemimin mürekkebinde gizlidir doğam
Her hecem, her adımım sana duam
Yaklaşma yanarım, uzaklaşma donarım
Sen söylersin de ben kanarım
Mehtaba kürek çekiyorum.