Mısralarımdan

Girdabın kurumuş gülünden sesleniyorum

Mısralarımdan tut beni sevgilim

Dalındaki son umut kırılıyor

Yeniliyorum

Ezik sonbaharın sarısından

Acılı yazın giderayak sancısından

Mis kokan bahçelerin aymazından

Bana yalnızlık vuruyor sevgilim

Atılan tokatların şizofrenik kaderinden

Üzüm yiyen haylazlıklara kadar içerliyorum

Mısralarımdan tut beni

Dize buketine gelin çiçeği değmesin mi?

Sormuyorum

Fakat sen de tut beni

Mısralarımdan kalbine

Kalbinden son tümcene

Gözlerinden bize...

Sebil diyorlar bunlar da her şeye

Aşk da sebil mi?

Tut çenemi sustur beni şiirlere

Mümkün mü?

Değil

Tut beni mısralarımdan

Düşüyorum...