Mitochondrial

Acılar çöktürdü, güzel yüzünü

Tutamadı yavrusuna sözünü

Okyanus söndürmez, yanan özünü

Böyle bir anaya, bir evlat çok mu ?

Bunun hesabını, bir veren yok mu ?

Kardeş çocuğuydu, babayla ana

Bozuktu genleri, karıştı kana

Dualar yetersiz, cansız yatana

Susmuştu yavrusu, sonsuza kadar

Elbette suçlusu, değildi kader

Beyinde hücreler, yok olur bir bir

Sonunda yavruya, ölüm getirir

Annenin yuvası, olmuştu kabir

Mitochondrial ?du, hastalık adı

İkinci yavru da, yaşayamadı

İstemez soyuna, girsin yabancı

Bölünmesin mallar, sanki Sabancı

Mutlu olacaksın, diyen yalancı

Bırakın maziyi, geçmişte kalsın

Seven sevdiğiyle, köklerin salsın

Ülkeme belli bir, yasa gelince

Bitecek sanırım, ben bu işkence

Sağlıklı bir nesil, gelmeli önce

Elbirliği edip, bilgiyi dağıt

Kulaklar bir daha, duymasın ağıt