Mizgîn-i Alîl

..... ........

Hera

Zeus'tan peydahladığı günden beri Ares'i

Aşk kirli bir vaftizdi

Yatağında Aphrodite'nin...

..... ........

Baş ve işaret parmağını bıçkıya kaptırmış

Yaltak bir dülgerin

Tırnakları yenmiş ellerinde ağlıyordu

Alelacele kundaklanmış bir şiir

Bir de

Şu Kütüğün kütüğüne geçirilmişse

Eyvah...!

Şimdi

Diyordu

Şimdi

Kim okuyacak kulağıma ezanı

Adım ne olacak

Benden kopardığınız göbek bağımı

Saklayın

Sağdan yazılan bir kitabın

Sayfaları arasında

Ayıraç niyetine

Ki

Kendimi neresinde unuttuğumu hatırlayayım hayatın

Bir Sultan Ahmet'te mesala

Ya da bir Roma arenasında

Boş bulduğu ilk meydanda işte

Okuyacak sayfa sayfa Canlar vardı

Dibi oyulmuş

Çift sütunlu bir anıt dibinde

Elinde kağıda yapıştırılmış kafası

Ve

Önünde diz çökmüş binlerce kafasız...

Gözünüz aydın

Nur Topu gibi bir şiiriniz öldü...

..... ........