Mızraba Yüreğim Verdim
Pusuya düşmüş hasret, kurulmuş gönüllere
Gönlüm sana nostalji, yüreğim de güllere
Fikrim sana kölemen mecnun misali;
Yolların hasret gibi, bu amma gözlere
Sor hâlihazırımı uçan kuşlara turnalara,
Amansız kopan fırtınaya, esen rüzgâra
Güle tahassür çarnaçar bülbüllere kabil
Hatırla beni bakıp bakıp yıldızlara
Yaşamak umurumda mı ki sen olmayınca!
Umutsuzluğu bile umutlandırdım sevdamca
Gözlerinde hayat bulur yeşeren ruhum
Olmazları bile severim adı sen olunca
Üstüme devrilse de çaresiz korkularım
Hicranın yaksa isyan etmem, katlanırım
Yokluğuna inat umutlandırır hayallerin
Leyla misali mecnunu bir ben anlarım
Mızraba yüreğimi verip, hasretine ağıtlar yaktım!
Bedenimi esir edip ruhuma sultan yaptım
Lütfedip gönlünde bana yer açan sendin;
Aydınlatan yıldızlara bu gece seni anlatım