Mor Düşüm....

Oynamıyorum artık...

yoruldum kaybetmekten

sana sesleniyorum...beni yetiştiren

sana da mı böyle oldu...

kalem düştü elimden

kelamlar dilime asi

pimi çekilmiş gibi hücrelerimde her birisi...

Azra bir hayatın içinde.

gözlerimde çocukluktan kalma birkaç dün...

işteee...

öldüğüm gün

Sen...

ayaza vuran alazım

kara kaplı defterlere mi yazdın ümitlerimi

oysa ben saçlarının mavisinde akladım yüreğimi

gecenin gözlerinde soyunurken Afrika

sen...

gecemde kal alya

gücüm yok dayanmaya

uyumak istiyorum

dinlendir sevdamı makamında

devrik cümleler boğuluyor kursağımda

saçlarım senin sevdiğin gibi

hiç dokunmadım onlara

güneşi suladım bugün

belki gelirsin diye...

sofralar kurdum sevdamın ayvazına

güller devşirdim alından

çengiler az sonra gelecek

?senli? düşüme raksedecek

mor düşüm

cümbüşüm.

yetim koyma bu gözleri bende

ahhh...benim ayazımda kalanım

yüreğimde ki tezcanım

alazım

yırtılan sevdalar da boranım

geciktin yine..

biliyorum...gelmeyeceksin

ben yine sevdamı düşüreceğim

firdevs cemaline...