Mor Kayıplar

bir uçurum önümde..

kanatlarımsa sende

ve sen yoksun

düşüyorum

aslında rüzgar yanlış yönde

aslında aklım hala sende

iklimsiz bir bölgedeyim

bir gün,diğerini tutmuyor

saymadım

bu kaçıncı zar atışım diye

hala kazanamadım

hayatıma girdin gireli

seni içimden atamadım

kaybediyorum usulca

kaybetmenin arsızlığıyla

'kaybetmek' en sevdiğimmiş gibi

kaybediyorum her gün,her dakika

ve aslında uçurum çiçekleri mordur

ölümün kokusuda öyle mor

iklimsiz bir yerde

mor kokular,mor çiçeklerle

sen gelmedin diye

arsızlık bu ya kaybettim yine

sana oynuyorum son bir kez daha

'gelebilme ihtimalin' olmasada

kanadımdaki tozlar parmak uçlarında

son kozumuda attım

mor kokuyorum artık sıklıkla..