Morg Köşesinde Tekil Ölümler

Düşme gözlerimden ölüm tutuyor beni sende

Kırık bir lisanım vardı isminde , hiç bir alfabe sahiplenmedi

Dilimde bir secde boyu dua kaldı bizden yana

Ağladığında ölürdü bütün şehir , dökülürdü dilinden sancılar

Boylu boyuna uzanırdı bütün aşk

Bütün sevdalar ölümden çalınmıştı

Tepetaklak olmuştu bütün şiir

Beynimde dönüyordun ,

Biri beni umut ediyordu

Sol yanımda gülümsüyordum.

Güneşi tutmalı gözlerinde , ısıt bütün kuşları

Geceye sat ürkekliğini , yastığın ve yorganın kadar hayal kur

En çok onlara sığınıyorsun

Bilinmez bir öfke kefeni kurşun boyu

Sızıyor bütün günahlar

Yanı başımdan uzanıyor bir el

Tutmak lazım sıcak bir nefesi gözlerinden

Ne zaman ellerimi uzatsam kırgın bir ölüme rastlıyorum

Hiç mevsimi değildi ölmenin

Yaprakların sararmasını , güneşin şehri terketmesi

Yağmurun yağmasını bekliyordum

Uzanmıştım üstüme yazılmış , altıma koyulmuş tahta bir divana

Sol yanımda sen sızlıyordun , bir şeyler dökülüyordu yağmur gibi yüzüme

Biliyordum başımı kaldırsam

Kıyamet kopardı eteklerinde

Kaldırma başını ölüm üç nefes eder bir meleğin ciğerinde

Öyle utandım ki ,

Seni özlemek

Ölümle savaşmak

Tutamadığım sözlerin arkasından seni günah saymak

Şimdi omzuma dayansan hani hiç durmadan kanatsan dudaklarımı

Tek bir hece ile seni anlatsam

Çoğul ekleri ölümlerle toplasam sadece sen diyerek

Sana dizlerimin kanamış çocukluğunu emanet etsem

Biri düşse alnımın en zor yanına , kader sen diye ağlasa

Aşk Günah mı Çoğul ölümlerin sırtında

Besmele çek gözlerimde , dudaklarım senin ismini zikir ediyor

Saçlarını topla düşmesin hiç biri rüzgara

Usulca okunuyor ezanlar gönlümün mabedinde

Bir kız dönüyor etrafımda sanki tavaf ediyor yüreğimi

Görüyorum biri var gözlerimin en kimsesiz köşesinde

Biri düşüyor şimdi sırtını dönmüş hayallerime

Kırılıyor karanfil dalları , içinden kan sızıyor

Kalbimin morg köşesinde ismin kalıyor

Otopsiye yatırılmış cinayet gibiyim

Aşk ' a bir adım kaldım

Kırıldı bütün çoğul eklerim ,

tekil bir cümle kuruyorum

Kısaca Sen diyorum .

Morg ayazından kalma bir eylül sabahı , kefenim hafif yırtık

Ölüler sadece kendi ismini görür diyorlardı

Demek ki

Ben kendi ismimi senin ismine feda etmişim

Morg Köşesinde Tekil Ölümler