Muceb

..

Bilmelisin!.

...

Kendi gözümle gördüm kendimi kendi rüyamda

Mühürlüydüm kendi içimde arızalıydı kaderim

Boynuma astığım gökyüzümü tutamadım

Düştüm bu yüzden incindim ama ölmedim

Kendimi unuttuğum odayı kilitledim henüz uyanmadan

Yine yalnızım...

Sana getirdiğim tüm çiçekler sahteydi aslında

Yazdığım tüm şiirler söylediğim şarkılar

Yaşadığımız bu dünya..

Kendim yazdım bu senaryoyu kendim sadece kendi alnıma

Utanırdım her karşısına geçtiğimde aynadan

Sen olmasan ve Tanrı tutmasa elimi dokunurken gözyaşına

İkrarımdır suçluyum

Seni çok sevdim

..kalbin terlemesidir ağlamak

gözler sadece şahittir aşkın içinde..

İşte böyle sevdiğim

Dedim ya suçluyum belki de ölmeliyim

İki dudağının arasında giyotinle

Gözlerinin yeşilinde idam sehpasında

Beyaz ellerinde kırık kalemle

Boynum kıldan incedir mucebince amel oluna..

Bilmelisin..

Seni sevdiğimdir hakkımda ferman

Hakkını helal et..

.....

___________________________________

Muceb = Bir söz veya emrin icâb ettiği şey, netice.