Müebbete Hapis

her

sabahın

bir ceremesi var,

nedense ben de hep aynı

hep aynısı

sensizliğin kancası

yokluğunun

sancısı

takılmış bir kere,

bir türlü

kurtaramıyor kendini

kurtarmağa

da

niyeti yok gibi

yok gibi,

sanki...

ip atlar

mı

dersin kader

nasıl becerebilsin ki

tutulmayınca iki tarafından da,

her türlü gayret

çıkmaz sokağa mahkum,

suç/u

sevmek

inadına sevmek

ölümüne sevmek

yargısız infaz olunca düğün dernek

kim ne eyler

bekler bekler yine

bekler...

bilinmez kaç sabahlar daha

geçecek

gözlerim de hasret

yüreğim de

ateş

volkanlara nispet

ben

azap diyeyim

sen

gazap de

farkı bilemem ki ne,

bu

nasıl bir duygu

nasıl bir his

bende müebbete hapis...

(Berlin,11.10.2016)