Muhayyer
muhayyer gece doğurdu
iki duble sonra aşk
bir yanım Müzeyyen
bir yanım imbat
bohem masallar anlattım çocukluğuma
o uyudu ben ağladım
babam çekti kulağımı mezarlıktan uzatıp o kocaman avuçlarını
anason korktu kokusundan
ben sindim puslarıma
dilsiz içtim masayı
kandilleri üfledim
gölgemi temizledim elimde hüzünlü bir çalı süpürgesi
tozunu kaldırmadım yıldızların
ay'ı sakladım ceketimin iç cebine
ağabeyim dikmişti lacivert kruvaze
üşüdüm de kaldırdım yakalarını
ölüler saydım parmaklarımı kırıp kırıp
ne çok gitmişsiniz meğer
omzumda tabutlarınızın çürükleri
ne kadar çok adım atmışım sonsuzluğunuza
ne kadar çok üşenmemişim meğer
saydım bitmedi
zıkkımlandım yetmedi
yetmedim bana
şarkı dilendim
rüzgarda geldi
haşmetli kederlerim oldu
diz boyu nemlerim
öyle akşam oldu
öyle kuruldu gramofon
muhayyer gece doğurdu
iki duble sonra hayat
bir yanım Müzeyyen
bir yanım imbat ...