Mum

sarhoş yaşanır

en afili yalnızlıklar

kuru bir ağaca yaslanıp mecburen

yıldızları koyup üst üste ve sayınca gecenin ışıklarını parmaklarına yapıştırıp

eksiltince hele o makus kaderi

kederin üzerine sürünce yeni kurduğun cümleleri

şarkıları bir de

soluk akşamlar düşürürsün

ceketin astarını eskitip

delik deşik hayal koşar senden önce o gölgelere

saklanır saklanacağın köşe bucak çukurlara

kızgın kumlar örtünce mezar gibi

gece

misal

o gece

kış türküleri söyleyince hele

iklimini kaybedersin ağustos'ta

şafağa beş kala

ölü doğar o gün güneş

ana rahmine kör düşmüş yetim misali

ayakları çarpık

elleri yoksun

dili tutuklu

sağır

el yordamıyla çalınır o gün kanunlar

karanlık güfteler

uçuşmuş notalar kuşanır porteler

ölür vadesi dolmadan şehir

sokaklarında mahcup rüzgar

eşiğin dilsizi söyler o gün ezgileri

dudakları kıpraşmadan

müdavim bir kapı kapanır

hayaller üzerine

perde iner

mum söner...