Münevver Kırık Kalplerin Taze Dulu

Münevver!

kırık kalplerin taze dulu

sen de özlermişsin meğer

okudum mektubunu...

sen uzak denizlerde,

yalnız balıkların gümüşten pulu...

bir olta atasım gelir yüreğimden,

kabaran göğsüne doğru...

Münevver!

bir göz kırpsan olduğun yerden,

kirpiklerinin o sihirli ucu,

hafifçe yüzüme değer...

şimdi gün biter,

kavaklar başlarını eğer,

düşer denizlere yakamozun o ışıktan yolu

Münevver!

koskoca bir hayat okulu...

sen kurumuş hayallere can veren,

şefkatin o serin suyu...

bir yudum daha içesim gelir elinden,

altın kasedeki umudu...

Münevver!

kaç göz kırpmasıyla geçti bütün seneler

kaç ihanetten yıkıldı, içimizdeki dağların gururu

şimdi gün biter

gece, kendini göğe serer

taç gibi durur başımızın üzerinde samanyolu...

Münevver!

gün biter,

gece biter,

ömür biter...

eser bir deli rüzgar,

içinde kırık hayallerimizle beraber,

bir toz bulutu ki,

göz gözü görmez....