Münferit Acılar Dizgesi

Bir gölgenin diğer bir gölgeye sokulmasıdır aşk. Bundandır içinde aydınlık barındırmayışı, bundandır karanlığa hibe edilen savunmasız yüreklerin buhurlu sularda arınmayışı ve yine bundandır ki peri kanatlarına hapsolmuş çavlan sevdaların, salaş sokakların serkeş lamba ışığında mesnetsiz gözlerce görünmeyişi...

Bana aşkı anlat dedim sevgilim

İçinde ihanet olmasın...

Geldin...

Bir başağın güne duruşuydu gözlerin

Sağır geceleri susturan ırmak kuşum

Kandilin duvara ezgisi

Kalemimin kâğıda hasreti

Uyuyan karın, uyanan ateşin ve çölün dili

Saydam zamanların ve kırık nehirlerin yazgısı

Muştusuz gözyaşlarına mühürlüydüm / lisanım kayıp

Adından öte tüm sözcüklerimi yakıp kavurarak geldin

Bu aşk sözsüzdür.

İsa'dan önce terkedilmiştim ben oysa o Mesih'ti bense bir hiçtim. Her ayrılığın yazgısını diyeti ölüm bedel bildim, kan kusup kızılıcık şerbeti içtim. Bir bir yaktım tüm putlarımı, taş bastım kalbime. Sonra ben derin, sonra ben fevri, sonra ben keskin bir bıçak oldum ömrüme ve kalbime bastığım her bir taştan kâgir bir mezar diktim.

Yarım kalmamış bir aşk söyle bana dedim sevgilim

İlelebet baki...

Mecnun'un Leyla'sı, Fehad'ın Şirin'i, Resul'un Aişesi

Hiçten kopan bir yaprak altında ezilip gitmedi mi?

Gittin.

üç yarım bahar bıraktın ardında, üç isimsiz şehir

kasırga ovalarından kopan üç haki tohum

diriltilmemiş üç naçar beden

sen, ben, annem...

Bir karınca ahı belki bir zambak serzenişi

Hangi solukta vebalim kaldı bilmem

g/ittin...

iflas etti ciğerimdeki sevda...

helak oldum sevgilim...

giyotine vurulan başımın yasını tutmak,

ve kanla karışık sevda kusmakmış diyetim...

bu aşk özsüzdür

Şehirleri yık, gemileri yak, kaleleri kuşat ama yalvarırım ateş böceklerine dokunma. Ateş sönerse kitap kül olur biliyorum. Yapayalnızım ve ellerinden tutamadığım tüm çocuklardan özür diliyorum. Bu yara dinmez, kabuk bağlamaz bu sızan kan, usul usul benliğimden süzülüp ruhuna akan ve hem seni hem de beni yakan bu zehir namına senden af diliyorum.

Gitme...

solmasın peygamber çiçekleri

Kurumasın mürekkep

Ölmesin o cami avlusunda ayağına konan yavru kuş

İndirmesin kepengini bakır nargile satan o ayyaş

Gitme donmasın şelaleler

Sökülmesin ağaçlar

Unutulmasın türküler

Kalbime geçiririm tırnağımı su uyur, susar nefes

Ey herkesin oğlu olan hiç kimsenin oğlu

Yüzümü çalıp gitme

Bu aşk yüzsüzdür.