Müşfik (Yıldız Kenter) Anısına

Ağlar iken bile o gülen yüzdü

Gider iken beni Yıldız'ı üzdü

Sanki rahlede okunmamış cüzdü

Okunmadan bizi terkedip gitti

Onun insanlığı katman katmandı

Denize girmedi zaten ummandı

Bir ahtapot gelip O'na dolandı

Yüzme biliyordu boğuldu gitti

Her sözü işledi beynime nakış

Bakışı severdi alırdı alkış

Musalla taşında bu nasıl kalkış

Benim ciğerime işledi gitti

Azrail gelince bozulur ezber

Ömür sona geldi kapandı defter

Yıldız'ı kaymadı MÜŞFİK'ti KENTER

Yeni damat gibi süslendi gitti

İçmeyi bilmezdi serhoştu gitti

Bu yalan dünyada eyleşti gitti

Yıldız'a Veysel'e sanki kalleşti

Veysel ve Yıldız'ı bırakıp gitti

15.08.2012