Muştusu Ayrı Bir İhtişamdır Baharın

Dumanla tütsülenmiş balık tadı dilime

Kokusu ceketime sinerken

Kompartman köşelerinde

Kömür kokulu çay sıcaklığında

Bir hayali okuyorum

Steplerin o sapsarı uçsuzluğunda

Bulutlara dokunmaya direnen

Altı üstü bir tren düşü

Ki insan alışıyor , ritmik titremelere

Ve uğultu senfonisine

Raylardan vagonlara yükselen

Sahi sen hiç üşüdün mü

İki vagonun birleştiği o küçük odacıkta

Her istasyona yazılmış bir şiir var mıdır

Ya da banklarda geceleyen bir şair

Lakin bilirim, her köşesine sinmiş

Bir veda hikayesi tıkanır

Genzine garın

İşte bu yüzden

istasyonda hüzünler hıçkırıkla yıkanır

Bu yüzden muştusu ayrı bir ihtişamdır baharın