Müsvedde Hayattan Gidiyorum

Bütün çırpınışlarını yitirmiş

Renklerden yoksun bir asi gibi

Müsvedde bir ömrü karalıyorum

Kırık uçlu kursun kalem misali

İnadına siyah'a

İnadına anlamsız şekillere

Ve inadına yalnızlığa gömüyorum beni

Bütün değerleri sıfırlıyorum

Bütün hesapları kapatıyorum

Ve fırsatları salıyorum yokluğa

İmzamı atıyorum,

Son yaptığım isimsiz tual'e

Ve tek bir resim kalıyor

Kurşun kalemle çizilmiş

Son eser, son örnek

Ben bu müsvedde dünyaya

Son kez mührümü basıyorum

Ve gidiyorum...!

Tüm gizemiyle kendimi,

İnadına yalnızlığa gömüyorum

Bu son gece

Bütün sancılarımla

Kattığım anlamla

Anlaşılamayışımla

Yaktığım mumlara üfleyerek

Aldıklarımı iade ederek

Gidiyorum...!

Kulaklarımda hüzünlü nağmelerle

Bavulumda düşlerimle,

Tükenmiş,kokmuş ümitlerimle,

Kör kütük duygularımla,

Zaferlerimle,yenilgilerimle,

Var oluşumdan, yok oluşuma

Gidiyorum...!

Uğruna savaşacak ya da

Kaybedecek bir şeyi kalmamış

Bir kumandan gibi

Yorgun düşüp kendini

Örümceğe bırakan sinek gibi

Sonunu düşünmeden teslim oldum

Gidiyorum...!