Mütebessim Ağlarım

Ezgilerimin altında adın

Üşür hasret

Keskin nükteli

Ozan türkülerinde

Gözlerin, rengi soluk

Ve eylül düşmüş üzerine

Toprağa bulanık her yerin

Şivan kokar sessizliğin

Damlar direnişim avuçlarıma

Uçurumlardan sana düşüyorum

Her yerim kan

Sızı ki... Revan

Hoş özlesem,

Soyutlanan adına kuş kederim

Sığmaz...

Hayalini içer

Yüreğimin en zayıf yanı

Mütebessim ağlarım

Şiirler döktüm ardına

Uçurdum güvercin kanatları

Paçasında lahika özlem

Sürüldü ebedin sürmeleri

Alnıma

Kırık bir çift kanat

Düşer topuklarıma

Alışıklığım nasır

Her adımda

Figan gülerim...

Kırar mı kurşun kelamı

Dindirir mi açlığını heybemin

Sarılsam kil rengi kumaşına

Kokun gelir mi sahi?

Hala

Öykünürken kuytularında

Rüzgâr hecelerimde

Ilık bir yel daim mısralarımda

S/ayıklar durmadan

Uzak

Yakın yolları

Baba...

Babacığım...

Not:Dinmeyene...

İYİ BAYRAMLAR...