Mütemadiyen Yalan

durgun bir nehrin kenarında

binlerce yıllık yakamoz

mütemadiyen sarılmış yıldızlara

yarı aydınlık düşler kurulur ilk bakışta

balıklar nefreti oltada yem zannederken daha

asi rüzgarlara bıraktım bu şiiri

şaha kalktı yalnızlık, aşk düştü aramıza

dedi ki;

/seviyorum seni

sözcüklerin inci gibi dizildiği bir akşamda

ölümle yaşam arasında/

dedim ki;

/canhıraş bir türkü gibi yankılanır adın

ihanet tahammülsüz bir kayıktır hala/

mütemadiyen bir boşluğa demir atmışız

yalancı martılar durur açıklarında