Mutluluk

gecenin karanlığını delerken çakmak gözlerin

yüreğimi acıtıpta uzaklasıyor benden

umut ettiğim sözleri neden söylemez dilin

sen saflığına suret ekleyen dilberim

acıtacaksan acıt yada sar benim benliğimi

hani giderken söz vermiştin bana

iyi bakacaktın dokunmadığım ruhuna

acı öksürüklerin sesi kulagımda

neden sözünü tutmadın sevgili...

hayat gülümserken yüzümüze gülmesini bilmedik

cekti ardımızdan elini gün yüzü görmedik

sen gittin uzaklardan el sallarken bana

ben baska diyarlarda nefesini özledim

hayat dedik ömür dedik yedik bitirdik

sevdik sevildik ama yine yitirdik

saflığına kurduğum gönül evinden

bir tatlı söze ömür bitirdik

dilime gelen sözler kulağına erişmezmi

aklıma düşen gözlerin yeter dedirtmez mi

sıcaklığını duyan benliğim gönlü harlamazmı

sanma gönül koyarım ömür sensiz gecmez...

bu duyguyu sensiz yaşıyanda akıl kalmaz

bi öpsem o dokunmaya cesaret bile edemediğim dudakları

bi sarsam gümüş kemer parlaklığında ince tenini

bi tutsam alyans takacağım elini

bırakmam artık seni ve anlarsın seni nasıl sevdiğimi

işte o zaman huzuru yaşatırsın bana...

ve mutluluğu kucaklarız doyasıya....