Mutluluk Soy Ağacım

sevince boğulur rüzgardaki iyot

saçlarının ıtır kokusuyla mavi

karmakarışık bir dünyaya inatla

direnirken karanlığa aykırılık

zamana eyvallahsız...kırık kalpli

aşmaktın...

geçmişte kalan bir sinema mutluluğu

ellerimin boşta kalan sızısıyla düşümde

temmuz öğleni uykularıyla didişecek denli

ayrılıklarımın gerisini benim getirmem gibi

güzel ve doğru bir mutsuzluk bu

özgürlüğe doğru

koşmaktın...

hiçbir giden geri dönmeyecektir geri

dönen o değildir sende kalan ayrılığa

zamanla ölçülmez o şaşkınlığın boyu posu

uzaklık aşktansa ulaşılmazlaşır yalnızlık

yakın anlamlar yarım yamalak dokunup geçer

şaşmaktın...

yaşamayı özleyen kabullenmiş sessizliğin öncesiydin

mutluluk soy ağacımın köklerindeki toprak kokusuydun

sıcak taşlara uzanan gölgeler gibi yakışırdın acılarıma

bozduğun gibi şimdi bütün iyi niyetli unutkanlıkların tadını

taşmaktın....