Mutlu/mu Son!

"Gözlerim

Az önce iflas etti"

Bir bakışlık zamandan kaydı bir yıldız daha

Avuçlarım bomboş

Görüyorum

Tutamıyorum

Işık/sızım

Bir göz

Bir kulak

Bir dudaklık pay var arasında

Yansımasında

Üç maymun figürü altında ezberletilen

İnsan ruhuna empoze edilmiş

Lirik bir melodram bu ağlatı

Mizanseninde hayatın

Bir roldü bu oynanan

Dövmesi insan suratına yapışmış

Paradoks kalıntıları

Nasıl bir mantık illizyonu bu anlamıyorum

Anlam/sızım

Hakikatler dikeni gözüme gözüme batıyor

Acıtıyor sevgilim

Kozasından

Bir kanat çırpımı zamanında çıkıyor

Uçamıyor kelebek düşler

Kanat/sızım

Saklanıyor ardına bir kez daha

Devşirilmemiş gülüşler

Sonra sessizliğin içinden dökülüyor aniden

İçsel bir suskunluğa dönüşüyor kelimeler

Yaşam kıvrımlarında alaşağı ediliyor umutlar

Umutsuzum

Girift kaldırımlarda yalpa sarıyor ayaklarım

Çorak bir kırsallığın sınırında gizlenmiş

Kol geziyor tam teşekküllü hüzün

Pastoral manzaralar gizlenmiş tanısında

Tanım/sızım

Iraksanmış düşler

Bir bir peliküller halinde

Rengarenk umut çaputları

Bilmiyorum

Hangi zaman sıçrayışlarında asıldılar oraya

Bir gökkuşağı var düşlerimde sevgilim

Düşlerimden öte

Derken;

İçsel bir konuşma var usumda

-Ama ben hiç düş kurmazdım ki!

Öyleyse

Dokun/ma bana sevgilim

Düşlerimi uyandır/ma!

Çiçeğin suya hasreti gibi

Mutlu/mu Son...!

08 Ekim 2009 İzmir