Mutlu/mu Son!
"Gözlerim
Az önce iflas etti"
Bir bakışlık zamandan kaydı bir yıldız daha
Avuçlarım bomboş
Görüyorum
Tutamıyorum
Işık/sızım
Bir göz
Bir kulak
Bir dudaklık pay var arasında
Yansımasında
Üç maymun figürü altında ezberletilen
İnsan ruhuna empoze edilmiş
Lirik bir melodram bu ağlatı
Mizanseninde hayatın
Bir roldü bu oynanan
Dövmesi insan suratına yapışmış
Paradoks kalıntıları
Nasıl bir mantık illizyonu bu anlamıyorum
Anlam/sızım
Hakikatler dikeni gözüme gözüme batıyor
Acıtıyor sevgilim
Kozasından
Bir kanat çırpımı zamanında çıkıyor
Uçamıyor kelebek düşler
Kanat/sızım
Saklanıyor ardına bir kez daha
Devşirilmemiş gülüşler
Sonra sessizliğin içinden dökülüyor aniden
İçsel bir suskunluğa dönüşüyor kelimeler
Yaşam kıvrımlarında alaşağı ediliyor umutlar
Umutsuzum
Girift kaldırımlarda yalpa sarıyor ayaklarım
Çorak bir kırsallığın sınırında gizlenmiş
Kol geziyor tam teşekküllü hüzün
Pastoral manzaralar gizlenmiş tanısında
Tanım/sızım
Iraksanmış düşler
Bir bir peliküller halinde
Rengarenk umut çaputları
Bilmiyorum
Hangi zaman sıçrayışlarında asıldılar oraya
Bir gökkuşağı var düşlerimde sevgilim
Düşlerimden öte
Derken;
İçsel bir konuşma var usumda
-Ama ben hiç düş kurmazdım ki!
Öyleyse
Dokun/ma bana sevgilim
Düşlerimi uyandır/ma!
Çiçeğin suya hasreti gibi
Mutlu/mu Son...!
08 Ekim 2009 İzmir