Mutsuz Sözcükler Gezegeni

I.

bir rüyadan dönüyordum ve yorgundum

mola verip birkaç dakikalığına neler oluyor diye

sevgili dünyaya bakıp çıkacaktım

ihtiyar bir fotoğraf yolumu kesti, vazgeçtim.

II.

çünkü biliyorum duygu aniden sona erecekti yine

ve ben hayatı yeniden çalıştırmak için

gidip devletten biraz kahkaha isteyip gelecektim

bu utanç verici olurdu

devletler utanç üretim merkezidir

III.

'adam farkında olmadan ayda en az iki kere yaşlanıyordu

bir gün dayanamadı belindeki hayali çekip şarjörü

adı Leyla olmayan kadının üzerine boşalttı'

diye başlıyordu roman ve roman boyunca hiçbir karakter

herhangi bir yalının müştemilatında veya Cihangir semtinin

köhne bir apartman dairesinde yaşamadı ama işin güzel tarafı

adı Leyla olmayan bu kadın bütün uğraşlara rağmen

bir daha gerçek hayata dönemedi, adam işini iyi yapmış

IV.

iyi bir romanın içinde mutlaka robdöşambr kelimesi geçmelidir

ilerleyen bölümlerinde ise en az on kere melon şapka

ve maun ağacından yapılma masa tasviri olmalıdır

yoksa bu koşullarda bestseller olma şansı asla olmaz

V.

ama ben bazı sözcüklere hiç güvenmiyorum

fırsatını bulur bulmaz

hemen gidip tanrıya ihbar ediyorlar beni

o yüzden kapımı çalan sözcüklere 'kendinizi tanıtın' diyorum

bazılarının kafası iyi olduğundan kim olduklarını hatırlamayıp

oracıkta yığılıp kalıyor ve güneşi bekliyorlar

bazıları anlamları ile araları bozuk olduğundan

çekip gidiyorlar umut dağıtılan bir sokaktan geçmeye

bazıları da öldürülen çocukların ağzından geldiklerini söylüyorlar

öldürülen çocukların çağından

öldürülen çocukların çağından

öldürülen çocukların çağından

işte o zaman kapımı açıyorum ve yüzümdeki kurşun izlerinden

yapılmış çizgi film ülkesine yerleştiriyorum onları

şiirin dengesi bozuluyor böylece

bakmakla yükümlü olduğum acıları koynuma alıp

yeni bir huzursuzluğu başlatıyorum

çünkü biliyorum aşırı mutluluk sağlığıma iyi gelmiyor