Müzeyyen

Bir deli hasretti mütemadiyen

Anılardan yaşanmışlıklara müteveccihen

Ah Müzeyyen!

Yol oldu...

Yok oldu...

Yaptı yüreğinden gecekondu.

Ah Müzeyyen!

Şehri sahiplendi katranlarıyla

Kuşları uçurdu bir deli inadıyla

Sanki rüzgar toprağını havalandırır gibi

Sanki tüm çocukluklarına aldanır gibi

Sen solgun yapraklı kainatta ona tutunan tırtıl, bilinmeyen

Sen uçsuz karanlıkta bir yıldız, gayrimuayyen

Sen... Sen yitik günlerin kopkoyu çiziği kendiğinden

Ah Müzeyyen!

İkimizde biliyoruz şimdi karanlık bir silüet, annen

Ama üzülme!

Bütün umutlar kucaklıyor bizi yaşanmışlarımızla beraber,

Canıgönülden...

müteveccihen: bir yere doğru gitmek

gayrimuayyen: belirsiz