Nagehan

Nasıl da değişirmiş duyguların zamanla

Ansızın bir rüyadan uyanır gibi korkulu

Gerçekle yüzleşirken ruhun boy aynalarında

Elinden bırak artık ey felek kahreden balyozunu

Hatıra gibi artık acı tatlı ne varsa dünden kalan

Arayıp dursa da gözler gizli kader okunu

Nihayet ver bahtsızlığa unut artık korkuyu