Namıyla Unutulanlar

Ne ben derin bir su denizler gibi mavi

Ne de sen billur bir yağmur beyazlardan beyaz

Kirlenen gönlümde tek damla aşk ise!..

Sende o aşkın içinde kalan keskin bir ayaz

Ezel yahut ebet senin nakşınla harelenir

Ebediyet denilen hicran satırlarda pusat

Ölümü öldürmek gözlerinde beşeriyet namına

Böyle bir hasretle işte aşk ömür boyu beklenir

Ben ne âguş meraklısı sığıngaç bir beşer

Ne de imge peşinde koşan entel bir şairim

Nasibimde varsa ki uğrunda delirmek

Şu dört duvar arasında ölüp ölüp dirilirim

Ateş yahut nöbet kaynayan bu sevda

Durdukça büyüyen bir çığ adeta

Yakındır vaktin vuslata devrimi

Devrildikçe büyüyen bir aşk evrimi

(Biliyor musun? Ben seni gerçekten çok sevdim!..

İşte bu yüzden yıllardır bitmiyor mürekkebim)

Ve susmak hiçbir şey yaşanmamış gibi

Hiçe saymak alabildiğine bütün geçmişi

Yeni eller!.. Yeni gözler!.. Daha neler neler!..

Belirir sana gaybın ufkundan ufak bir belki...