Namlumun Ucundayken Yokluğun
namlumun ucundayken yokluğun
o eski günleir hatırladıkça
başka tenlere bulaşmış kirli sabahların var senin
gece yaklaşırken pencere kenarıma
artık titreyen parmak uclarında... ihanetin
utandım
nasıl arkana bakmadan gittiğine
bir mektup senden arta kalan
bugün günlerden pazar yokluğunda bi ateş var
namlumun ucundayken yoluğun
çekmek istiyorum tetiği sevdiğim çekmek
adın dudaklarımda
titrerse namerdim...
tüketmek isitiyorum bu bende'ki seni
ne zman unutacağım'ki seni
bir mektup
satırlarımda gözyaşım gizli
kelime hatalarındanmı oluştu bu aşkın korkusu...
sen yine parmak uclarımda üşüyosun
şimdi gün ortasında gün batıyor
bana verdiğin yazman avuçlarımdan kayıyor...
ihanetin sevdiğim yüreğimi yakıyor
sen yine parmak uclarımda üşüyosun
kokun hala yakarken tenimi
biletini keselim bu
tenine kan bulaşmış sabahsız gecelerin
''gerçek hatıralarda'dan esinlenerek yazılmıştır''
Alışan eren