Namlunun Ucunda...

çekip alnından vuramıyorsun yalnızlığı

boşa giden her kurşun

yüreğini biraz daha kanatıyor

alıp başını gidemiyorsun

bilmediğin yerlere

bilmediğin yerlerde yine

tanıdık bir yalnızlık buluyor seni

unutamıyorsun...

elinde yeşermeyi bekleyen umutlar

ve hatıranda kalmış birkaç mutlu resim

dedim ya namlunun ucunda yine sen

ve gariptir ya ölemiyorsun...