Namus Üzerine

Sen

Kalemin çığlıklarında doğan kadın.

Kağıt üzerinde yüceyken

Gazete sayfasında öleceksin.

İhtimalsizlik gibi düşünme

Bir serseri kurşunuyla düşersin yere..

Mektep kapısında oğlun,kızın bekler,

Ve damarlarından fışkıran kanın

Toprakla kucaklaştığı yerden geçecekler,

Küçük yürekleriyle anne türküsü söyleyecekler...

O türküler ilahi seslerine eşlik edecek,

Birde gül dikilecek toprağın yüreğine,

Sen vazgeçmiş olacaksın yaşamaktan

Sen yaşarken vazgeçilmiş olan..

Ve büyüdü çocukların

Kafalarında taşıyorlar seni,

Akıllarına düşüyorsun,

Karanfil uzatıyorlar ellerine,

Sen kırmızıya düşmansın

Bedenin kansız,kuru kemik,

Adın konmuş sıska gelin,

Ama evlatların

Daha dün gibi

Düşmandır babaya,

Baba karışmış insanlara,

İnsanlar katil elini

Tanıyamaz ya..

Sen

Ölü babaannesin şimdi

Adaşın olmuş torunun ayşe

Siyah gözleri,uzun kirpikleri

Zannedersin ananın kızı ayşe,

Serpilip gelinlik çağa gelmiş,

Duvaksız göndermiş babası,

Sitemin oğlunamıdır,torunamı?

Kanı kaynıyor el adamının

Çekip vuruyor ayşeyi alnından

Toprak'da senin kokun

Toprak'da ayşenin kanı,

Ama ölmüş yine bir kadın

Kocası sevimsiz katilin

Katili tecritden kaçan beyin..

Sen ölmeden öncede

Öldürüldü orada bir kadın

Nedir bu namus dediğin?

Namusumu eli kanlı beyin?

İşte öldürüldü orada!

Öldürüldü torun ayşe

Öldürüldü ayşenin torunu

Öldürdü ayşenin kocası

Öldürdü namusun soysuz çocuğu...