Narsist Sesler

Ne kadar uzak kaldım

Bilmiyorum

Ne zaman uzaklaştım

Hangi ara tozlu raflara çekildi kelimeler

Sekiz beş mesaisi gibi kısır,gebe

Adını verdikleri o meşhur peri mi terk etti beni

Yoksa derinlerden yankılanan seslere mi uydum

Bırak melankoliyi diyordu seslerden biri

Onu susturayım derken bir diğeri

Kandırma kendini

Yüzleşebilir misin suretinle

Susun diyordum bir yandan

Bir duysalar sizi halimiz nice olur

İrili ufaklı boy boy sesler

Zamansız ayyuka çıkmayın desen de nafile

Teşhir etmeyin öyle uluorta kendinizi

Beğenilme arzusu ile cesaretlenmeler

Bir tutam egoist çalan

Yaklaştırmazlar aslında yanlarına

Seyreyle cümbüşü

Birileri bizi duysun,

Dağarcıkta bir lahza iz bıraksın diye

Parmak (baş) kaldırmalar...

Her bir beğeni seramonisinde

Ön saflarda yer alıp

Çıt çıkarmadan beklerler

Bir iki işttiler mi o latif sözleri

Okşanır o vakit arsız hisler

Bir daha,yok mu bir tane daha

Hepsi bu kadar mı...

Oysa o okunan benzer tınılar

Karalanan yarım kalan dizeler

Günebakan gibi doğmayı beklerler de

Yaşanan tereddüt içinde

Aşikare olma coşkusuyla

Sevinç naraları atarlar narsist köşelerde...