Nasihat

Dur diyecen bildiğin bir talana

İnsan oğlu esir olmuş paraya

Arada bir bakınmalı aynaya

Her gördüğün yüzü sindiremezsin

Bir salkıma dövdürürsen bağcıyı

Kollar isen etrafında yağcıyı

Ana yüreğinde yanan acıyı

Malla mülkle asla dindiremezsin

Sen sen ol hep mazlumu dinle

Girmek insanlıktır fakir gönlüne

Yetim hakkı yemiş kanlı el ile

Fakir fukarayı giydiremezsin

Onur edep haya seni giydiren

Ne olurmuş asla bilinmez giden

Dualarla koyulduğun kabirden

Ne hal içindesin asla bildiremezsin

Dost elini tut elin olsa da kanda

Ne krallar keyif çattı sarayda

Zalimin elinden tuttuğun anda

Mazlumun yüzünü güldüremezsin

Şahsiyetli insan doldur torbana

İtibar etmeyecek aklın yalana

Sokakta tekme vursan hayvana

Aynada yüzünü sindiremezsin