Nazarına Dair

Ah bu söylediğim kaçıncı umut türküsü?

Şiirlerin darağacına asılıyorum her gün...

Gün batımı şarkıları söyleniyor ruhuma

Her biri notalardan muaf

Çırılçıplak, şiirsiz, fonsuz,

Yarı miskin bölünüyorum sabahlara

Ve gece tadında bir sevgili,

?bir çift yeşil göz'

Ben oluyor ?gece' bir de sen ?şiirler'

Mütemadi bir huzur sarıyor sol yanımı ?bir nazarına'

Bir bir müsveddeye düşüyor şiirler,

İyi ki varsın diyor alfabem...

Tebessümün sadakasına muhtaç iken hayat

Ve heybemdeki yalnızlığın büyüklüğe inat

Ben şiirler büyüteceğim bir nazarın için

Çünkü ben gecenin eşiğinde sunuyorum sana ruhumu

Durma karanlıkta haydi gel!

Önümü göremiyorum,

İstikbalim senden bihaber...

Yorgun bir geceye düşerdi gözyaşlarım

Evveldi, çok evvel, hep ağlardım

Karanlığa ithaf bir şiir olup,

?beni' satırların ?sen' noktalı cümlelerine saklardım,

Kızma ! Bir harf bile olsa ?seni yaşardım'

Nazarın olmadan her an gebeyim acıya

Ne vakit gözlerine ram olmasam,

Kör bir kurşun rükû eder alnıma

Lal olur yüreğim, gözlerim yorgun

İçim ta zemheri,

Yangınım gerilir çarmıha...

Visalimize âşıktım misal,

Bir vakit visal gelecek diye,

Rüzgâra saklardım sensizliği,

Ben ise, gözlerinin ardınca doğan güneşe bakardım,

Ve hep gözlerinin ısıttığı kadar sıcaktım,

Gülme ! Gamzendeki huzur kadar sen kokardım...

Yüreğime sürerken yeşil yeşil nazarını,

Bilmem nereye sığınır ummanlar...