Nazlı Yâr

Arzu ettim ki nazlı yâri göreyim

Dağlar aşılmaz oldu, ırmaklar geçilmez

Dağlanmış gönlümü yâre göstereyim

Yollar bitmez oldu, yâr erişilmez

Dedim ki nâzlı yarin nazını alayım

Geceler bend oldu, şafaklar sökmez

Zülfünden bir teli sineme sarayım

Ay kayboldu, yar görünmez

Diledim ki nazlı yâri sarayım

Vuruldu kollarım, yâre yetişmez

Yâr gönlünde gül bahçesi ben olayım

Tükendim susuzluktan, yar habersiz, yar bilmez.