Ne Çare!?

?Unutmak? manasını bilmediğim bir kelime

Yakıştıramam bu sözcüğü, hiçbir zaman kendime

Acımadın bana, ittin insafsızca kendi kaderime

Adını bir kere bile ağzıma almamalıydım, ama...

Duygularımı hiçe saydın, alay ettin adeta

Gururumla oynadın, bir umut vermiştin bana

Bakmadın bile yüzüme, hem de bir hiç uğruna

Senin için bir tek satır bile yazmamalıydım, ama...

Aşk nedir? Bilir misin? Ama sen nerden bileceksin ki!

O dostun verebildi mi sana, aradığın sevgiyi?

Uğrunda beni harcadığın, değer verdiğin o karakedi

Duygularımı sana hiç açmamalıydım, ama...

Aşk kutsaldır, ama sen hiç anlayamadın bunu

Bilseydim sever miydim, bilseydim bu aşk oyununu

Anlayamıyorum hala, nasıl sevdin o duygusuzu

Sonsuza kadar senden hep kaçmalıydım, ama...

Ama suç sende değil, asıl suçlu varsa, o da benim

Sana bir kez olsun sevdiğimi söyleyemedim

Sonunda pişman olup üzüleceğimi bilemedim

Birlikte çektirdiğimiz o resmi yırtmalıydım, ama...

Bütün maziyi unutmalıydım, seni hiç düşünmemeliydim

İnandırmalıydım kendimi, o başkasının artık diyebilmeliydim

Yüreğimdeki derin sızıyı, hüzünleri dindirmeliydim

Kapatıp bu defteri, seni unutmalıydım ama... Ne çare!?

1994