Ne Çok Üzülmek

birşeyi fark ettim insanlara bakarken

resimlerde eskisi gibi güzel çıkmıyorum

gömleklerimin hepsinin modası geçmiş

çok üzülüyorum

burada ağlamaklı gülüyor yağmurlar

aklında ne geçiyorsa artık bulutların

buna da üzülüyorum

ne çok gerçek var her gercek acımsı

tad bırakıyor ruhuma

seni özlemek beni sarsıyor, benzimin

attığını biliyorum, bana seni düşünmek

iyi gelmiyor, gülüp geçemiyorum kalbime

birde bir korkum var kaza bana göre

değil

kan için kimseyi rahatsız etmemeliyim

bırakayım hoş olmayan bu korkumu

ama bir akşam vakti acil kandan değil

sensizlikten acillen ölebilirim

özgürlük aslında bir başına iken daha

anlaşılır birşey, yalnızlığı tarif edebilirsin

onun içini doldurma hünerini edinirsin

sonra paylaşma etiğini kazanırsın

bir gün sevgiliye

kentin de adres nasıl tarif edildiğini

kalabalığın arasına karışmanın hazını

kargaşadan kaçmanın bin tür yollarını

bilet kontrolün yoğun olduğu saatleri

anlatabilirsin

ve paylaşırsın bir tas corbayı...

puslu camlarda bakan çocuk gibi sevgi

kapı aralığında giden kedi gibi aşk

bütün pencereleri açmak, bütün kapıları

sürgülemek geliyor içimden

bulutların ebrulisini , fesleğenin çiçek

açmasını

ayakların alıp başını gitmesini biliriz

düşümüzde ansızın uyanırız eksik kalır

kuşların bir kanatı

işte bu duruma çok üzülüyorum....