Ne Gerek Var ki

Hep isterdim,

Bir kızımız olsun,

Adını o koysun,("Narin" olsun)

Hep isterdim,

Bir yavrumuz olsun,

Aşk bahçemiz buram buram koksun,

Bir avlumuz olsun

Salıncak kurayım isterdim,

ona ; Kızımıza,

"bulutlara dokunsun"

Derdim...

Anladım ki ;

Ne kızımız ne bahçemiz ne güllerimize

Biz hakikate,

Ezelden,

yanlış muhteviyatta bulunmuşuz kendimize...

"Çocuk/luk hayallerimize"

Derken binmişiz o trene...

Ne gerek kalmış ki bir daha gitmeye,

Aynı sefere...